Instynktywizm

Instynktywizm, to pogląd w psychologii, głoszący iż wszystkie ludzkie cechy zachowania są wrodzone, zakodowane w człowieku od początku jego życia, w całości odziedziczone i dziedziczne dla następnych pokoleń.


Łapka w górę kto się zgadza z tym poglądem, kto nie i oczywiście dlaczego.

Ja się z tym nie zgadzam.
Nasze zachowania są zależne od środowiska w jakim się wychowujemy i od ludzi z jakimi mamy kontakt na co dzień.

Czy więc jesteś za enwironmentalizmem (wszystko jest zależne od środowiska od wychowania), czy za mieszanką jednego i drugiego?

Ja uważam że to mieszanka. Temperament jest zależny może nieco bardziej od genów (choć nie całkowicie), ale aspiracje, charakter, namiętności... to jest zupełna mieszanka.

A ja jednak jestem za tym enwiro...cośtam.

A ja przytoczę teorię odruchów bez- i warunkowych. Jeśli chodzi o zachowania, to uważam, że pojawiają się one w sferze wrodzonej, a umysł je filtruje i modyfikuje adekwatnie do sytuacji. Tak więc jestem najbliżej mieszanki.

A ja jestem za tym, że charakter jest kumulacją wyborów, decyzji, jakie podejmujmujemy w swoim życiu (szczególnie w okresie dojrzewania).
Można przyjąć, że wychowanie jest najważniejsze.
Można przyjąć, że wiele cech mamy wrodzonych.
Lecz, jeżeli np. wiem, że jestem podatny na manipulację (możemy nawet przyjąć, że tak zostałem wychowany, bądź takie cechy miałem w genach) to jeżeli ta cecha mi się nie podoba to mogę ją zmienić.
Cytując "We make choices, but the choices make us" (My podejmujemy wybory, ale to wybory kształtują nas).
Podejmujemy decyzję, bo mamy dany charakter (choć zawsze możemy postąpić wbrew sobie). To, że postąpiliśmy w taki sposób pogłębia naszą cechę, bądź ją stopniowo zmienia. Koło zamknięte.
Cechy naszego charakteru. Nasz charakter. My. Jesteśmy kumulacją swoich wyborów, to nie rodzina, bądź jej brak nas kształtują. To my to robimy.
Przykład - Nasza mama jest osobą despotyczną i toksyczną. Nie pozwala nam na podejmowanie żadnej decyzji. Możemy
a)Poddać się jej
b)Sprzeciwiać się takiemu traktowaniu
Za pierwszą opcją opowiada się wychowania
Za drugą opcją opowiada się to, że takie zachowanie nam się nie podoba.
Za każdą z opcji mogą przemawiać wrodzone cechy.
Mamy jednak wybór. To od nas zależy, czy nasza cecha (w tym przypadku nieumiejętność podejmowania decyzji, bądź zbytnia ufność osądowi matki) się pogłębi, czy zniknie, bądź zostanie zastąpiona przez inną.
Uważam, że nasz charakter i cechy naszej osobowości w większości zależą od nas samych.

Uhm... Nie wzięłam czegoś takiego pod uwagę. Bo na charakter itp. owszem mamy znaczący wpływ.

Jednak wg. mnie jak się zastanowię wychowywanie samego siebie, kształtowanie samego siebie to enwiromentalizm. Dlaczego? Przez wzgląd na sposób/drogę/metodę jaką się to dzieje, no i przez to, że podejmowane wybory zwracają się nam w doświadczeniu i te doświadczenia dopiero kształtują charakter.

Lecz to czy podejmiemy decyzję, spróbujemy zawalczyć z losem czy też zmienić się, zależy w dużej mierze od temperamentu i różnych tam takich wrodzonych bajerów.

I w ten oto sposób nadal trzymam się swojego.